آریگو ساچی در اول آوریل سال 1946 در فوزینیانوی ایتالیا به دنیا آمد.

ساچی در طول زمانی كه بازی می‌كرد، یك فوتبالیست متوسط بود و نتوانست با باشگاه‌هایی كه در آنها بازی می‌كرد به موفقیت بزرگی دست پیدا كند.

اولین حضور او در میادین فوتبال به عنوان مربی در سال 1982 در تیم ریمینی كالچو از سری C باشگاه‌های ایتالیا بود. او تیم را به سری B رساند و وقتی توانست در فصل 1987/1986 در جام حذفی، تیم پرقدرت و پرآوازه میلان را شكست دهد، توجهات را به سوی خود جلب كرد. بعد از آن، سیلیویو برلوسكونی، رئیس باشگاه میلان، وی را به استخدام این تیم درآورد. بدین ترتیب تاریخ موفقیت‌آمیز منحصر به فردی آغاز شد.

ساچی تیمی با سبك بازی هجومی تشكلیل داد كه در فوتبال سری A ایتالیا كمتر دیده شده بود. با فرانكو باره‌سی،‌ كاپیتان و سازمان‌دهنده خط دفاع، پائولو مالدینی، مدافع كناری جوانی كه رو به جلو بازی می‌كرد، مثلث هلندی فرانك ریكارد، ‌رود گولیت و ماركو فان باستن توانست در همان سال 1988 قهرمانی باشگاه‌های دسته اول ایتالیا را برای هواداران میلان به ارمغان آورد. یك سال بعد قهرمان جام باشگاه‌های اروپا شده و سال بعد نیز موفق به دفاع از این عنوان شدند.

 علاوه بر این‌ها، میلان با ساچی توانست در سال‌های 1989 و 1990 به قهرمانی در جام باشگاه‌های جهان و نیز قهرمانی سوپرجام اروپا برسد. در این زمان از ساچی به عنوان مدرن‌ترین مربی ایتالیا تجلیل شد.

این موفقیت‌ها سبب شد تا ساچی در سال 1991 به عنوان سرمربی تیم ملی ایتالیا معرفی شود، تیمی كه در بحران قرار داشت و و نتوانسته بود به جام ملت‌های 1992 اروپا كه در سوئد برگزار می‌شد، راه پیدا كند. ساچی با ستاره‌های میلان تیمی تهاجمی ساخت كه البته به دلیل نبودن ستاره‌های هلندی در آن، تیمی كه كاملا دلخواه او بود،‌ شكل نگرفت. با این وجود ایتالیا با رهبری وی موفق شد به مسابقات جام جهانی سال 1994 در آمریكا صعود كند. اما این جام با یك نتیجه یاس‌آور آغاز شد.

 ایتالیا در مقابل ایرلند با یك گل شكست خورد. این جام برای تیم ملی ایتالیا بسیار سخت و آزاردهنده بود، اما به لطف گل‌های روبرتو باجو و نیز شانس زیاد، توانستند تا فینال پیش بروند. در دیدار فینال كه در مقابل برزیل انجام می‌شد، ایتالیا با همان شیوه قدیمی دفاعی به میدان آمد و بازی در وقت قانونی بدون گل مساوی به پایان رسید تا ضربات پنالتی تكلیف قهرمان را مسخص كند. در این جا بود كه فرانكو باره‌سی و روبرتو باجو، ستاره‌ها و قهرمانان تیم، پنالتی خود را به هدر دادند تا تیم ملی برزیل برای چهارمین مرتبه جام قهرمانی جهان را به چنگ آورد.

دو سال بعد، در جام ملت‌های اروپای سال 1996، تیم ملی ایتالیا نه تنها با انجام بازی‌های نه‌چندان زیبا و جذاب،‌ هوادارانش را مایوس كرد، بلكه این تیم در مرحله مقدماتی نیز از دور رقابت‌ها حذف شد.

بعد از این ناكامی، چزاره مالدینی جانشین آریگو ساچی شد و وی به مربیگری در سطح باشگاهی بازگشت. اما در تیم‌های آتلتیكو مادرید و آ. ث. پارما نتوانست موفقیت‌هایی را كه قبلا با آ. ث. میلان به دست آورده بود، تكرار كند.

ساچی از 21 دسامبر سال 2004 مدیر ورزشی باشگاه رئال مادرید شد. وی در 6 دسامبر سال 2005 اعلام كرد كه در پایان سال از دنیای فوتبال كناره‌گیری می‌كند.

افتخارات به عنوان مربی

با تیم ملی ایتالیا

نایب قهرمان جهان در جام جهانی 1994

با باشگاه آ. ث. میلان

نایب قهرمان سری  A: 1990، 1991
قهرمان سری A : 1988
قهرمان سوپرجام ایتالیا : 1988
قهرمان جام باشگاه‌های اروپا : 1989، 1990
قهرمان سوپرجام اروپا : 1989، 1990
قهرمان باشگاه‌های جهان : 1989، 1990

افتخارات شخصی به عنوان مربی

برترین مربی سال فوتبال جهان : 1989