توصیه هایی برای آموزش تکنیک ها و مهارت های دروازه بانی

*اطمینان حاصل نمائید که دروازه بان از تجهیزات ویژه جلوگیری از صدمات استفاده می کند به ویژه تجهیزات حفاظت از ران ها ـ زانوها و آرنج ها

* هنگام انتخاب نوع و حجم فعالیت های تمرینی دروازه بانی ؛ به شرایط زمین تمرینی توجه داشته باشید. انتظار نداشته باشید دروازه بان در زمین های سخت و هوای بسیار گرم و یا شرایط جوی بسیار سرد و زمین یخ زده عملکرد عالی داشته باشد.                         

*مناطق تمرینی ویژه ای برای دروازه بان آماده کنید دروازه های قابل حمل را در منطقه ای قرار دهید که از چمن مناسب پوشیده شده باشدیا در صورت سفت بودن زمین کمی آب بپاشید.

* وسایل علامت گذاری را در محوطه ای به طول 17 و عرض 5/5 متر قرار دهید تا به جایگیری دروازه بان کمک کنید.

* به خاطر داشته باشید که دروازه بان یک عضو کاملا متفاوت و ویژه است. عملکرد دروازه بان معمولا نتیجه را تحت تاثیر قرار می دهد.

* دروازه بان را تشویق کنید تا در پایان هر جلسه تمرینی تمرینات اضافی انجام دهد. دروازه بان باید احساس کند که فردی خاص و استثنائی است.

نقش مربی دروازه بانها در فوتبال

 مربی دروازه بانان همراه و همگام با سرمربی تیم در افزایش كیفی كار بازیكنان و به ویژه در آماده سازی دروازه بانها حركت می كند. این رابطه كاری شامل جنبه های زیر است:

ـ بینش مربی دروازه بانها و درك نقش دروازه بان در تیم

ـ نقش دروازه بان در روش بازی تیم

ـ انتخاب اهداف و مقاصد برای آموزش

ـ برنامه ریزی و اهداف و مقاصد برای آموزش

ـ تمرینات ویژه بادروازه بان ها

ـ مربیگری تمام تیم

ـ آماده سازی دروازه بان از نظر روحی و روانی

ـ انتخاب دروازه بان برای مسابقه

ـ تجزیه و تحلیل و ارزیابی كاركرد دروازه بان

ـ كشف استعدادهای دروازه بانی

مربی دروازه بانها همچنین یك مكمل در تیم مربیان است  

دروازه بانی

وظیفه دروازه بان مهم است . او باید در فرستادن توپ ، دفع و پرتاب آن کاملا مهارت داشته باشد . انعطاف بدنی ، مهارت در توپ گیری ، سرعت عمل و زیرکی در جاگیری ها ، خصوصیات یک دروازه بان خوب است . وظیفه دروازه بان بسیار مهم است ، زیرا بازی او در نتیجه بازی تاثیر دارد .
موقعی که تیم بد بازی می کند ، این دروازه بان خوب است که تیم خود را نجات می دهد . اما اگر او در وضعیت بدنی خوبی نباشد ، گناه امتیازات از دست رفته را به گردن او می اندازند .

جاگیری و دفع توپ دروازه بان

جاگیری دروازه بان به مسیر توپ بستگی دارد . او بدون جاگیری صحیح نمی تواند در واکنش های خود یا در شیرجه هایش درخشش مطلوب داشته باشد .
برخلاف آنچه گفته می شود ، بهترین دروازه بان کسی نیست که اعمال نمایشی بیشتری انجام دهد . چنانچه او زیاد شیرجه می رود ، یا خود را از بیشتر از دیگران روی زمین می اندازد ، احتمالا معایب جاگیری خود را رفع می کند .
می گویند وقتی دروازه بان راحت گل می خورد آتش می گیرد.

جاگیری دروازه بان

دروازه بان در سانترها یا در ضربات کرنر ، تقریبا جلو خط دروازه و جلوتر از تیر دوم جا می گیرد . مراقبت از تیر اول به یکی از مدافعین سپرده می شود .چنانچه ضربه کرنر کوتاه باشد ، دروازه بان با قدم های کوتاه و جهش کنان فورا خود را به تیر اول می رساند.
جاگیری او در عقب به او این امکان را می دهد که در مورد اکثر سانترها ( خصوصا سانتر های کشیده و محکم ) سریع عکس العمل نشان دهد . او از آنجا موقعیت بازیکنان را زیر نظر می گیرد .
دروازه بان باید متناسب با موقعیت بازی جاگیری کند . او نباید ساکن بماند . حرکت او روی خط دروازه و پیشدستی او بر حریف موجب می شود که توپ را در پاهای مهاجم مهار کرده یا شوت ها را دفع کند .
دروازه بان همیشه باید سعی کند زاویه شوت مهاجم را کم کند . او با جاگیری خود مهاجم را مجبور می کند که با وجود زاویه ای کم دل به دریا زده و به توپ ضربه بزند ( در این صورت احتمالا ضربه اش به خطا می رود ) .
به پاهای دروازه بانان حرفه ای نگاه کنید ، آنها هرگز بی حرکت نمی مانند . دروازه بانان بعد از مداخله کردن در بازی و تغییر مسیر دادن توپ باید به طرفین گام های کوتاه برداشته و دوباره جا بگیرد . تقریبا مانند جاگیری تنیس باز بعد از انجام ضربه با راکت .

دفع توپ با مشت

دروازه بان گاهی اوقات فرصت مهار توپ با دو دست را نمی یابد ( خصوصا در ضربات کرنر ) . در این هنگام دفع توپ با مشت مفید تر است تا خطر مهار اتفاقی توپ . دروازه بان با دفع توپ به وسیله مشت باید خطر تهاجم حریف را خنثی کند ، نه اینکه خطر جدیدی را برای یاران خود به وجود آورد . او باید توپ را به سمتی مشت کند که مطمئن است برای انجام واکنش مجدد جاگیری خوبی دارد ، نه اینکه توپ را به سمتی بفرستد که مهاجم حریف در مقابل خود زاویه ای باز داشته باشد .

خروج دروازه بان

هنگامی که یار در برابر حریف است ، دروازه بان نباید از دروازه خارج شود . اگر مهاجم حریف بعد از پشت سر گذاشتن بازیکنان خودی به سمت دروازه پیش می آید ، دروازه بان برای کم کردن زاویه شوت مهاجم باید از دروازه خارج شود . در هر صورت ، دروازه بان باید مصمم باشد و تردید نکند.

توپ رسانی دروازه بان

• دروازه بان توپ را باید به سمت یاران خود بفرستد . وقتی توپ را تصاحب می کند، بهتر است توپ را به گوش های زمین پرتاب کند تا شلیک های بلند و دور .
• پرتاب توپ با دست دقیق تر از شلیک با پا است ، اما نمی توان توپ را خیلی دور فرستاد . هنگام دفع یا شلیک توپ ، او باید فورا موقعیت بازی را زیر نظر بگیرد .
• دروازه بان باید با صدا زدن یاران خود را از قصدش آگاه کند . او با توجه به استقرار خود در عقب ، موقعیت بازی را بهتر می بیند . دروازه بان در دفع یا شلک توپ نباید عجله کند . پرتاب توپ در پاهای حریف خطرناک است ، زیرا یارانش که منتظر دریافت توپ جهت انجام حمله هستند ، نمی توانند فورا مانع حرکت حریف شوند.

وظیفه دروازه بان

وظیفه دروازه بان مهم است . او باید در فرستادن توپ ، دفع و پرتاب آن کاملا مهارت داشته باشد . انعطاف بدنی ، مهارت در توپ گیری ، سرعت عمل و زیرکی در جاگیری ها ، خصوصیات یک دروازه بان خوب است . وظیفه دروازه بان بسیار مهم است ، زیرا بازی او در نتیجه بازی تاثیر دارد . 
موقعی که تیم بد بازی می کند ، این دروازه بان خوب است که تیم خود را نجات می دهد . اما اگر او در وضعیت بدنی خوبی نباشد ، گناه امتیازات از دست رفته را به گردن او می اندازند . 

جاگیری و دفع توپ دروازه بان 

جاگیری دروازه بان به مسیر توپ بستگی دارد . او بدون جاگیری صحیح نمی تواند در واکنش های خود یا در شیرجه هایش درخشش مطلوب داشته باشد . 
برخلاف آنچه گفته می شود ، بهترین دروازه بان کسی نیست که اعمال نمایشی بیشتری انجام دهد . چنانچه او زیاد شیرجه می رود ، یا خود را از بیشتر از دیگران روی زمین می اندازد ، احتمالا معایب جاگیری خود را رفع می کند . 
می گویند وقتی دروازه بان راحت گل می خورد آتش می گیرد. 

جاگیری دروازه بان 

دروازه بان در سانترها یا در ضربات کرنر ، تقریبا جلو خط دروازه و جلوتر از تیر دوم جا می گیرد . مراقبت از تیر اول به یکی از مدافعین سپرده می شود .چنانچه ضربه کرنر کوتاه باشد ، دروازه بان با قدم های کوتاه و جهش کنان فورا خود را به تیر اول می رساند. 
جاگیری او در عقب به او این امکان را می دهد که در مورد اکثر سانترها ( خصوصا سانتر های کشیده و محکم ) سریع عکس العمل نشان دهد . او از آنجا موقعیت بازیکنان را زیر نظر می گیرد . 
دروازه بان باید متناسب با موقعیت بازی جاگیری کند . او نباید ساکن بماند . حرکت او روی خط دروازه و پیشدستی او بر حریف موجب می شود که توپ را در پاهای مهاجم مهار کرده یا شوت ها را دفع کند . 
دروازه بان همیشه باید سعی کند زاویه شوت مهاجم را کم کند . او با جاگیری خود مهاجم را مجبور می کند که با وجود زاویه ای کم دل به دریا زده و به توپ ضربه بزند ( در این صورت احتمالا ضربه اش به خطا می رود ) . 
به پاهای دروازه بانان حرفه ای نگاه کنید ، آنها هرگز بی حرکت نمی مانند . دروازه بانان بعد از مداخله کردن در بازی و تغییر مسیر دادن توپ باید به طرفین گام های کوتاه برداشته و دوباره جا بگیرد . تقریبا مانند جاگیری تنیس باز بعد از انجام ضربه با راکت . 

دفع توپ با مشت 

دروازه بان گاهی اوقات فرصت مهار توپ با دو دست را نمی یابد ( خصوصا در ضربات کرنر ) . در این هنگام دفع توپ با مشت مفید تر است تا خطر مهار اتفاقی توپ . دروازه بان با دفع توپ به وسیله مشت باید خطر تهاجم حریف را خنثی کند ، نه اینکه خطر جدیدی را برای یاران خود به وجود آورد . او باید توپ را به سمتی مشت کند که مطمئن است برای انجام واکنش مجدد جاگیری خوبی دارد ، نه اینکه توپ را به سمتی بفرستد که مهاجم حریف در مقابل خود زاویه ای باز داشته باشد . 

خروج دروازه بان 

هنگامی که یار در برابر حریف است ، دروازه بان نباید از دروازه خارج شود . اگر مهاجم حریف بعد از پشت سر گذاشتن بازیکنان خودی به سمت دروازه پیش می آید ، دروازه بان برای کم کردن زاویه شوت مهاجم باید از دروازه خارج شود . در هر صورت ، دروازه بان باید مصمم باشد و تردید نکند. 

توپ رسانی دروازه بان 


دروازه بان توپ را باید به سمت یاران خود بفرستد . وقتی توپ را تصاحب می کند، بهتر است توپ را به گوش های زمین پرتاب کند تا شلیک های بلند و دور . 
پرتاب توپ با دست دقیق تر از شلیک با پا است ، اما نمی توان توپ را خیلی دور فرستاد . هنگام دفع یا شلیک توپ ، او باید فورا موقعیت بازی را زیر نظر بگیرد . 
دروازه بان باید با صدا زدن یاران خود را از قصدش آگاه کند . او با توجه به استقرار خود در عقب ، موقعیت بازی را بهتر می بیند . دروازه بان در دفع یا شلک توپ نباید عجله کند . پرتاب توپ در پاهای حریف خطرناک است ، زیرا یارانش که منتظر دریافت توپ جهت انجام حمله هستند ، نمی توانند فورا مانع حرکت حریف شوند.

مربیگری دروازبانان

جایگاه دروازه بان در زمین بازی محلی است که نیازمند نیروی روانی زیادی می باشد. یک اشتباه در این نقطه پایان همه چیز است.معمولا یک دروازه بان در انتهای زمین برای تیم خدمت می کند و آن محل جای همه کس نیست. در مواقع لزوم مربی باید یک روان شناس باشد و هیچ پستی از پست دروازه بانی که اعتماد به نفس اصلی را بر عهده دارد مهمتر نیست. حال تعدادی از نظریاتی را که یک مربی می تواند از طریق آنان به استحکام ذهنی و طرز نگرش یک دروازه بان کمک کند ذکر می کنیم: 1 ـ تنها از نفراتی درون دروازه استفاده کنید که واقعا به دروازه بانی علاقه دارند. 2ـ پس از خورد گل نیز نظر مثبتی روی دروازه بان داشته باشید. 3ـ برای تلاشهای دیگر دروازه بان ( غیر از توپ گیریهای مستقیم ) نیز ارزش قائل شوید. 4ـ بعد از مهار توپ توسط دروازه بان اوضاع را متشنج نکنید. 5ـ به دروازه بان در پرورش عادات صحیح کمک کنید. 6ـ در هر زمان و در هر شوتی به سوی دروازه اجازه کم کاری به دروازه بان ندهید. 7ـ اگر اوضاع بر وفق مراد نیست دروازه بان تیم را با احتیاط از بازی بیرون بکشید. 8ـ دروازه بانها را تشویق به تمرین اضافی کنید