پاس یا انتقال توپ به دیگران ؛اصل بنیادین بازی گروهی است و این عمل فنی از فوتبال ورزشی گروهی می سازدو از تکرار فرد گرائی جلوگیری می کند.پاس را اینگونه می توان تعریف کرد که عملی فنی برای برقراری ارتباط بین دو و یا چند نفر عضو یک گروه با انتقال توپ بین یکدیگر است.این عمل سرعت بازی ما را افزایش می دهد چرا که همیشه سرعت توپی که براثرضربه یک بازیکن از نقطه ای به نقطه دیگر منتقل می شود بیش از سرعت انتقال همان بازیکن بین دو نقطه است.درهمین حال گذشتن از یک بازیکن حریف با پاس دادن آسان تر از دریبل زدن اوست. علاوه بر آن در بسیاری موارد این امکان را فراهم می کند که یکی از یاران ما ضربه ای بدون پیش بینی حریف به سمت دروازه مقابل شلیک کند. با این حال یکی از اشتباهاتی که بسیار هم رخ می دهد این است که مربی بازیکن را مجبور می کند در جریان یک مسابقه تنها با ضربه های بیشتر برای انتقال توپ به دیگران بازی کند. تقویت این وسواس در بازیکن که وظیفه او تنها انتقال توپ به دیگران است اندیشه ای اشتباه است.به ویژه اگر بازیکن جوان باشد.فوتبالیست برای اجرای نقش خود باید آسایش داشته باشد.روح خلاقیت باید از طریق مربی در او دمیده شود.مسئولیت بازیکنانی که توپ را در اختیار ندارندنیز بیش از بازیکنان صاحب توپ است. آنها باید راههای گوناگونی برای بازیکن صاحب توپ باز کنند. با حمایتهای همه جانبه کسی که صاحب توپ است امکان انتخابهای متعدد می یابد.مانند : امکان انتقال توپ به بازیکن دیگر ؛ دریبل زدن بازیکن رقیب ؛ضربه سر به سوی دروازه و غیره.باید توجه داشت که حمایت دیگر بازیکنان امکان دریبل زدن دفاع را بسیار آسان می کند چرا که میزان تردید حریف از تصمیم بازیکن صاحب توپ را افزایش می دهد.